🎬 Thema: Het beste van het slechtste 🐰🎥💩

In aflevering 68 van ZAAL 9 krijgen we Jan Verheyen op bezoek! Naar aanleiding van zijn boek en theatershow "Het beste van het slechtste" storten we ons samen op drie films die bewijzen dat een camera, een scenario en een hoop goede bedoelingen niet noodzakelijk een goede film opleveren. Maar wanneer wordt slecht zó slecht dat het weer plezant wordt? En wanneer is het gewoon... slecht? We zoeken het uit met "Night of the Lepus" (1972), "Sextette" (1977) en "Glen or Glenda" (1953).

"Night of the Lepus" (1972) – Reusachtige, bloeddorstige konijnen zaaien dood en verderf in Arizona. Jawel, iemand pitchte dat idee, iemand anders gaf er geld voor en vervolgens werd het ook nog écht gefilmd. Met Janet Leigh en DeForest Kelley aan boord probeert deze horrorfilm ons doodsbang te maken voor uit de kluiten gewassen langoren. Veel succes daarmee.

"Sextette" (1977) – Mae West was 83 toen ze deze muzikale komedie draaide, maar dat weerhield Hollywood er niet van haar als onweerstaanbare seksbom op te voeren. Timothy Dalton speelt haar kersverse echtgenoot, terwijl onder anderen Tony Curtis, Ringo Starr en Alice Cooper komen opdraven. Het resultaat is zo'n merkwaardig stukje filmgeschiedenis dat je je voortdurend afvraagt of iedereen wel hetzelfde scenario heeft gekregen.

"Glen or Glenda" (1953) – Ed Wood, een man voor wie het begrip 'slechte regisseur' zowat een geuzennaam werd, probeert met deze semi-autobiografische film begrip te kweken voor travestie. Op zich een verrassend vooruitstrevend uitgangspunt voor 1953. Alleen doet hij dat met zichzelf in de hoofdrol, bizarre droomsequenties en Bela Lugosi die vanuit een fauteuil onheilspellende onzin verkondigt. Een film die je moet zien om te geloven. En zelfs dan.

Drie films, één Jan Verheyen en een heleboel vragen. Hoe belanden dit soort films überhaupt in de bioscoop? Is slechte cinema een kunst op zich? En vooral: kan het bespreken van een film nog plezanter zijn dan het bekijken ervan? Je ontdekt het in aflevering 68 van ZAAL 9!

0:00:00 Intro

0:25:31 Night of the Lepus

0:53:18 Sextette

1:20:39 Glen or Glenda

1:51:48 Keuzestress

🎬 Thema: Goeie films, boeiende filmmakers ⏪🎭️🌻

In aflevering 67 schuift filmjournalist en -criticus Ruben Nollet mee aan tafel bij ZAAL 9. Zijn drie films hebben één duidelijke link: Ruben interviewde de regisseurs ooit zelf, en die gesprekken maakten zijn bewondering voor hun werk alleen maar groter.

Of wij die bewondering na het bekijken delen? Daar valt over te praten. We bespreken "Irréversible" (2002), "The Idiots" (1998) en "Happy-Go-Lucky" (2008).

"Irréversible" (2002) – Gaspar Noé vertelt zijn verhaal van achter naar voor en maakt het zijn publiek daarbij niet bepaald gemakkelijk. Technisch indrukwekkend, inhoudelijk bijzonder hard en vooral een film waar je niet snel onverschillig bij blijft.

"The Idiots" (1998) – Lars von Trier, Dogma 95 en een groep mensen die besluit hun 'innerlijke idioot' los te laten. Het resultaat wil provoceren, grenzen aftasten en vooral heel veel ongemak creëren. Maar werkt dat ook als film?

"Happy-Go-Lucky" (2008) – Na Noé en Von Trier zorgt Mike Leigh gelukkig voor wat zonlicht. Poppy is een lerares die bijna onverwoestbaar optimistisch door het leven gaat, zelfs wanneer de mensen rondom haar daar niet bepaald in meegaan. Is zoveel positiviteit aanstekelijk of net vermoeiend?

Drie films van regisseurs waar Ruben boeiende gesprekken mee had. Hoog tijd dus om hem aan onze tafel aan de tand te voelen — en te ontdekken of zijn enthousiasme besmettelijk is. Je hoort het in aflevering 67 van ZAAL 9!

0:00:00 Intro

0:24:20 Irréversible

0:55:03 The Idiots

1:33:45 Happy-Go-Lucky

1:55:09 Keuzestress

🎬 Thema: Superfans op Eurotrip 🌍🎬🚗

In aflevering 66 van ZAAL 9 laten we de keuze deze keer over aan onze superfans. Zij stuurden ons op een filmreis door Europa, met drie totaal verschillende bestemmingen en even uiteenlopende genres. Van Duitsland over Italië tot het noorden van Frankrijk: we bespreken "Er ist wieder da" (2015), "The Girl Who Knew Too Much" (1963) en "Bienvenue chez les Ch'tis" (2008).

"Er ist wieder da" (2015) – Wat als Adolf Hitler plots opnieuw zou opduiken in het hedendaagse Duitsland? Deze satirische komedie combineert fictie met verborgen camerabeelden en stelt ongemakkelijke vragen over media, populisme en de manier waarop we naar geschiedenis kijken.

"The Girl Who Knew Too Much" (1963) – Mario Bava levert een stijlvolle thriller af die vaak wordt beschouwd als de voorloper van het giallogenre. Een mysterieuze moord, een onbetrouwbare getuige en een sfeervol Rome vormen de ingrediënten voor een intrigerend mysterie.

"Bienvenue chez les Ch'tis" (2008) – Een postbeambte wordt tegen zijn zin overgeplaatst naar Noord-Frankrijk, waar hij ontdekt dat vooroordelen zelden overeenkomen met de werkelijkheid. Een hartverwarmende publiekskomedie die uitgroeide tot een van de grootste Franse bioscoophits ooit.

Welke bestemming levert uiteindelijk de mooiste filmervaring op? En hebben onze superfans ons drie verborgen parels voorgeschoteld, of liggen onze meningen deze keer mijlenver uit elkaar? Stap mee op deze Europese filmtrip in aflevering 66 van ZAAL 9!

0:00:00 Intro

0:11:35 Er ist wieder da

0:39:35 The Girl Who Knew Too Much

1:05:49 Bienvenue chez les Ch'tis

1:35:59 Keuzestress