این اپیسود، بخش اول از روایت دو قسمتی گفت‌وگوی دکتر سحر یوسف، پژوهشگر علوم اعصاب و مدرس دانشگاه برکلی، با استیون بارتلت در پادکست The Diary of a CEO است. در این دو قسمت، از دلایل پراکندگی توجه شروع می‌کنیم و به راه‌هایی برای تمرکز و استفادهٔ آگاهانه‌تر از فناوری می‌رسیم.

در این قسمت، از تجربه‌ای آشنا می‌شنویم: گوشی را برای خواندن یک پیام برمی‌داریم، اما مدتی بعد متوجه می‌شویم هنوز مشغول بالا و پایین‌کردن صفحه‌ایم. چه چیزی ما را نگه داشته؟ چرا گاهی حتی وقتی از محتوایی لذت نمی‌بریم، باز هم دیدن آن را ادامه می‌دهیم؟

سحر یوسف توضیح می‌دهد که اعلان‌ها، پاداش‌های پیش‌بینی‌ناپذیر و اسکرول بی‌پایان چگونه می‌توانند توجه ما را درگیر کنند. در کنار طراحی این ابزارها، از نقش کم‌خوابی، محیط کار و احساسات خودمان هم می‌گوید؛ از لحظه‌هایی که سراغ گوشی می‌رویم تا کمی از دشواری یک کار، بی‌حوصلگی یا اضطراب فاصله بگیریم.

در این اپیسود می‌شنویم چرا مشغول‌بودن همیشه به معنی پیشرفت نیست، انتظارِ پاسخ‌گویی دائمی چه اثری بر تمرکز دارد و تغییرهایی مثل مدیریت اعلان‌ها، دورکردن گوشی از دسترس و انتخاب آگاهانه‌تر محتوا چگونه می‌توانند به ما کمک کنند. پیشنهادهایی که می‌شود امتحانشان کرد و دید کدام‌یک با زندگی ما سازگارترند.

این گفت‌وگو در قسمت دوم، با موضوع کار عمیق و ساختن زمان برای تمرکز ادامه پیدا می‌کند.

شاید برای بازنگری در رابطه‌مان با گوشی، از همین سؤال شروع کنیم: بعد از زمانی که با آن می‌گذرانیم، چه احساسی داریم و چه چیزی با خودمان می‌بریم؟

💡 حمایت از جلاکست

برای پشتیبانی از جلاکست، علاوه بر هم‌رسانی این اپیسود با دوستان و آشنایان، می‌توانید از طریق این [لینک] در تأمین مالی آن سهیم باشید.

🎙 گوینده: زهرا جلا

🙏 با سپاس از: احسان مجتهدی و زهرا بورقانی

این اپیسود، روایتی ترکیبی از بخش‌هایی از گفت‌وگوی گابور مته با دن هریس در پادکست 10% Happier و گفت‌وگوی دکتر دنیل اِیمن با استیون بارتلت در پادکست The Diary of a CEO است؛ با نگاهی به دیدگاه‌های گابور مته در کتاب:Scattered Mindsبه معنی: «ذهن‌های پراکنده».

در این قسمت، سراغ تجربه‌هایی می‌رویم که شاید برای بسیاری از ما آشنا باشند: کارهایی که شروع می‌شوند و نیمه‌تمام می‌مانند، قرارهایی که فراموش می‌شوند و ذهنی که از موضوعی به موضوع دیگر می‌رود. اما چه زمانی این تجربه‌ها از حواس‌پرتی معمولی فراتر می‌روند؟ و چطور ممکن است کسی ساعت‌ها غرق کاری شود، اما شروع‌کردن یک کار ضروری برایش دشوار باشد؟

گابور مته از تجربهٔ شخصی خود و نگاهش به نقش کودکی، محیط و استرس می‌گوید و دنیل اِیمن دربارهٔ توجه، مغز و درمان صحبت می‌کند. میان بخش‌های این دو گفت‌وگو، مکث می‌کنیم، توضیح می‌دهیم و دیدگاه‌های مهمانان را در کنار شواهد علمی می‌گذاریم؛ تا روشن باشد کجا با یافته‌های پذیرفته‌شده روبه‌رو هستیم و کجا با نظریه یا برداشت شخصی یک متخصص.

در این اپیسود می‌شنویم ADHD در زندگی روزمره و بزرگسالی چه شکلی پیدا می‌کند، ژنتیک و محیط چه نقشی دارند، چرا بعضی افراد دیرتر تشخیص می‌گیرند و ارزیابی و درمان معتبر چه مسیری دارد. همچنین از تأثیر این دشواری‌ها بر کار، رابطه‌ها و تصویری که از خودمان ساخته‌ایم حرف می‌زنیم.

گاهی فهمیدن اینکه ذهنمان چطور کار می‌کند، آغاز رابطه‌ای مهربانانه‌تر با خودمان و پیدا‌کردن کمک مناسب است.

💡 حمایت از جلاکست

برای پشتیبانی از جلاکست، علاوه بر هم‌رسانی این اپیسود با دوستان و آشنایان، می‌توانید از طریق این [لینک] در تأمین مالی آن سهیم باشید.

🎙️ گوینده: زهرا جلا

🙏 با سپاس از: احسان مجتهدی و زهرا بورقانی

این اپیسود، روایت و توضیح گفت‌وگوی دکتر بکی کندی در پادکست Good Inside with Dr. Becky با مادری به نام کارملاست، با عنوان:

Two Parenting Styles, One Family, and Conflicting Boundaries

به معنی: «دو سبک فرزندپروری، یک خانواده و مرزهای متعارض» است.

در این قسمت، کارملا از چالشی آشنا برای بسیاری از زوج‌ها می‌گوید: او بیشتر مسئول حفظ برنامه‌ها، نه گفتن و نگه‌داشتن مرزهاست، درحالی‌که همسرش در لحظه انعطاف بیشتری نشان می‌دهد. اختلافی که ظاهراً درباره زمان خواب یا قوانین خانه است، اما به‌تدریج به احساس تنهایی، خشم و نابرابری در بار فرزندپروری تبدیل می‌شود.

دکتر بکی توضیح می‌دهد که متفاوت‌بودن سبک والدین لزوماً به کودک آسیب نمی‌زند؛ مشکل از جایی شروع می‌شود که یکی از والدین همیشه نقش سخت‌گیر و دیگری نقش آسان‌گیر را بر عهده می‌گیرد و هرکدام، ناخواسته دیگری را به سوی افراط بیشتری هل می‌دهد.

در این اپیسود می‌شنویم چطور تجربه‌های کودکی بر شیوه والدگری ما اثر می‌گذارند، چگونه می‌توان بیرون از لحظه‌های تنش درباره اختلاف‌ها گفت‌وگو کرد و چرا هدف، یکسان‌شدن والدین نیست؛ بلکه رسیدن به مرزهایی مشترک و تبدیل‌شدن به یک تیم است.

گاهی بچه‌ها به والدینی کاملاً شبیه هم نیاز ندارند؛ به والدینی نیاز دارند که با وجود تفاوت‌هایشان، یکدیگر را تنها نگذارند.

💡 حمایت از جلاکست

برای پشتیبانی از جلاکست، علاوه بر هم‌رسانی این اپیسود با دوستان و آشنایان، می‌توانید از طریق این [لینک] در تأمین مالی آن سهیم باشید.

🎙 گوینده: زهرا جلا

🙏 با سپاس از: احسان مجتهدی و زهرا بورقانی