Verzuim is HR-vraagstuk nummer één, maar wist je dat twee derde van het verzuim niet medisch is? Geen griep of gebroken been, maar stress, werkdruk of een verstoorde relatie met de leidinggevende.

In deze aflevering duiken we in de wereld achter de cijfers. Een wereld van miljardenbusiness, dichtgetimmerde wetgeving en de 'illusie van vaardigheid'. Waarom accepteren we verzuim als een onvermijdelijke kostenpost op de balans? En waarom investeren we liever in een pingpongtafel dan in een gezonde cultuur?

We houden de boardroom een spiegel voor: verzuim los je niet op met vinkjes in een dossier of een verzekering die de pijn verzacht. Het vraagt om de moed om naar de wortel van het probleem te kijken.

Soms is een hoog verzuimcijfer geen pech, maar een symptoom van hoe we met elkaar omgaan. Durf jij echt in de spiegel te kijken?

Ken je ze? Die collega’s die werkelijk nooit een typfout maken, altijd tiptop gekleed zijn en werkelijk alles onder controle lijken te hebben. Bewonderenswaardig, of vooral... intimiderend?

In deze aflevering duiken we in het Pratfall Effect. Want wat blijkt? Een expert die een kop koffie over zijn pak stoot, vonden we in onderzoek steevast sympathieker dan de feilloze variant. Juist die klungeligheid op zijn tijd slaat de brug van ontzag naar verbinding.

We onderzoeken de dunne lijn tussen autoriteit en onbereikbaarheid. Waarom werkt een foutje in je voordeel als je je strepen al hebt verdiend, maar werkt het tegen je als stagiair? En wat zegt de huidige 'picture perfect' cultuur op LinkedIn over onze drang naar echtheid?

Soms is een vlek op je shirt precies wat nodig is om de deur naar een ander te openen. Want zonder dalen, zijn de pieken ook maar vlak. ☕

Wie is de natuurlijke leider in een nieuwe groep? Degene met de beste ideeën, de meeste ervaring of het scherpste inzicht?

In deze 80ste aflevering ontrafelen we de zogeheten ‘brabbelhypothese’. Wat blijkt uit onderzoek? Kennis is volkomen ondergeschikt aan zendtijd. Wie simpelweg het vaakst en het langst aan het woord is, krijgt vanzelf de leiderschapsrol toebedeeld. Zelfs als het gesprek nergens over gaat.

Waarom klampen we ons in nieuwe situaties zo graag vast aan degene met het hoogste woord? Wat betekent dit voor introverte leiders? En waarom moeten vrouwen ruim dubbel zo lang praten als mannen om precies dezelfde leiderschapsstatus te claimen?

We duiken in de psychologie van zichtbaarheid, vooroordelen en de drang naar houvast.

Soms is leiderschap geen kwestie van visie. Maar simpelweg van volume.