Komisarz Oczko

W pewien marcowy poranek, para emerytów odnajduje na plaży w Jastrzębiej Górze zwłoki mężczyzny. Policja szybko ustala, że ofiara to Wojciech Zawada, popularny autor kryminałów, który od prawie dwóch miesięcy mieszkał w jednym z jastrzębskich pensjonatów, gdzie pracował nad swoją nową książką. Tym razem przed komisarzem Oczko trudne zadanie, ponieważ najnowsza powieść pisarza miała opowiadać prawdziwą, nierozwiązaną do tej pory zbrodnię, która dwadzieścia siedem lat wcześniej wstrząsnęła Jastrzębią Górą. Czyżby Zawada zdołał rozwiązać zagadkę i dlatego zginął?

W pogodną kwietniową sobotę grupa podopiecznych z domu dziecka przyjeżdża na wycieczkę do Trójmiasta. Jednym z jej punktów jest przejazd kołem widokowym. Gdy nastolatkowie wraz z opiekunką opuszczają gondolę, dochodzi do eksplozji. Komisarz Oczko musi sprawdzić kto stoi za zamachem i czy młodzież oraz towarzysząca im zakonnica byli przypadkowymi ofiarami, czy też ktoś celowo chciał zrobić im krzywdę.

W zwyczajne majowe popołudnie spokój mieszkańców apartamentowca w centrum Gdańska zostaje zakłócony głośnym wystrzałem, któremu towarzyszy, przeraźliwy krzyk młodej kobiety. Chwilę później z budynku wybiega zakrwawiony mężczyzna, wsiada do bordowego BMW-u i ucieka. Kiedy na miejsce przyjeżdża wezwana policja, okazuje się, że niedoszłą ofiarą zabójcy jest trzydziestoletnia Roksana Głowacka, świadcząca w wynajmowanym

Komisarz Krzysztof Oczko, zdruzgotany śmiercią żony w wypadku, do którego doprowadził kierowca czarnego coupé, nie potrafi biernie czekać na wyniki śledztwa. Dlatego rozpoczyna prywatne dochodzenie. Gdy w końcu poznaje tożsamość sprawcy, uświadamia sobie, że ktoś w organach ścigania celowo utrudniał postępowanie. Chcąc, aby sprawiedliwości stało się zadość, Oczko decyduje się na krok, który może zaprzepaścić jego dalszą służbę w policji.

W pewien lipcowy, upalny dzień turyści płynący rowerkiem wodnym obok wyspy na jeziorze Dzierzgońskim odkrywają u jej brzegów zatopiony wrak samochodu. Gdy wezwani na miejsce nurkowie ujawniają w jego wnętrzu ludzkie szczątki, mieszkańcy Prabut już wiedzą, że zagadkowe zniknięcie Mariusza Puchalskiego, do którego doszło dwadzieścia sześć lat wcześniej, właśnie zostało rozwiązane. Jednak komisarz Oczko musi wyjaśnić, co dokładnie stało się w upalną lipcową noc dwutysięcznego roku.

Gdy Edyta Gryfińska, znana radiowa dziennikarka przyjeżdża do swojego domu na przedmieściach Gdańska, zamaskowany sprawca oddaje w jej stronę kilka strzałów. Dla policji jest jasne, że morderca czekał na swoją ofiarę. Komisarz Oczko musi zatem ustalić, kto wiedział o planach dziennikarki oraz jaki był motyw tej zbrodni.

W ciepłe wrześniowe popołudnie Robert Kolski zjawia się w sztumskiej komendzie i zgłasza zaginięcie żony, która rankiem wyszła na grzyby. Kilka godzin później para nastolatków odnajduje w lesie zmasakrowane zwłoki kobiety. Ta okrutna zbrodnia zbiega się w czasie z ucieczką ze sztumskiego więzienia Adama Szubrata, skazanego na dożywocie za podwójne zabójstwo. Początkowo śledczy uważają, że to właśnie uciekinier może stać za brutalnym morderstwem, tym bardziej że ustalenia techników przemawiają za jego udziałem w zbrodni.

W ponure październikowe przedpołudnie straż pożarna z Pszczółek zostaje zadysponowana do pożaru samochodu na leśnej polanie. Po ugaszeniu ognia strażacy znajdują w bagażniku zwłoki młodej kobiety. Komisarz Oczko musi wyjaśnić, kto, dlaczego i kiedy zamordował Darię Górską. To nie będzie łatwe: mąż ofiary ma niepodważalne alibi, a monitoring i sąsiedzi potwierdzają, że Górska, jak zwykle, wyjechała rano do pracy.