Risultati letto da "Hakan Coşar" in Tutte le categorie

Hindistan'da çok değer verilip kutsal kabul edilen Beyaz Fil, iki ülke arasındaki anlaşmazlıkların sona ermesi şerefine İngiltere kralına hediye olarak gönderilir. Fili götürecek heyetin, gemi yolculuğu sırasında New York limanına uğramaları ve bir süre orada kalması gerekir. Ancak fil birden ortadan kaybolur ya da çalınır. Kitapta krala hediye olarak gönderilen bu değerli hediyenin kayboluşu ve onun arkasında yatan nedenler, parasal arayışlar, toplumsal yozlaşma gibi konular ironik bir dille anlatılır.

Uzman Psikolog Özgün Kızıldağ, bir devam çalışması niteliği taşıyan Ergenleri Anlama Kılavuzu ile bu kez ergenlik sürecindeki bireyleri mercek altına alıyor. Kitap, yaşanmış örnek olaylar üzerinden yapılan değerlendirme ve sunulan çözüm önerileriyle farklılığını ortaya koyarken ergenlerin yolunu aydınlatmak isteyen, onlarla birebir ilişki kuran herkes için pratik ipuçları içeriyor.

Güzel Sanatların Koruyucusu, Işığın ve. Aydınlığın Tanrısı, Kâhin Tanrı Apollon. Apollon güçlü adımlarla babasının yanına geldi. Zeus ona saf altından yapılmış uzun bir külah, bir lir ve kuğuların çektiği altın bir araba verdi. Şimdi arabaya bin dedi sonra. Kuğular seni doğruca Delphoi'ye götürecekler. Genç tanrı babasının dediğini yaptı ve arabaya bindi. Ancak kuğuların Delphoi'ye doğru uçmadıklarını anlaması fazla uzun sürmedi. Nereye gidiyoruz? diye sordu onlara. Bembeyaz kuşlar, zarif boyunlarını tanrıya doğru çevirerek ona baktılar.

Pelin Ossmann, hep sıcacık olan mutfağında pişirdiklerini sunmaya devam ediyor. Okurlarını yine neşeli sesi, duyarlı bakışıyla karşılıyor, kalabalık masaların verdiği tatlı sevinçle anlatıyor da anlatıyor. Anneler neden hep mutfakta yalnız? Oysa mutfaklar herkesin. Özgür de merak eder, sahi kim koymuştur bu kuralı? Mutfak, annesinin ikinci bürosu gibidir. Neden bir gün olsun babasını ya da ablasını göremez o mutfakta? Acaba her evde böyle midir? Konuyu araştırmaya karar verir.

Kültürel Miras Serisi, üçüncü kitabıyla Ankara’da soluklanıyor. Bu kez onlarca Anadolu uygarlığını konuk etmiş, görmüş geçirmiş bilge kentin, başkentimizin altını üstüne getiriyoruz. Bisikletimize atlıyor, eski Ankara sokaklarıyla sarmaş dolaş oluyor, Pelin Güneş’in mizah dolu kalemiyle bize sunduğu Ankara’yı seyre dalıyoruz. Damağımızda eskinin tadı, koltuğumuzun altında tarihi yapılar, medeniyetler... Ali ve ailesi, Ankara’nın eski mahallelerinden birine taşınır. Ali başta hiç ısınamaz buraya ama Kale İçi’ndeki dar sokaklardan birinde, üç katlı avlulu evde başlayan yeni hayat, zamanla hoşuna gitmeye başlar.

“Çocuk olmak korkunç bir şey, merak dolu olmak fakat kimseye bir şey soramamak, sanki aptal veya yararsız bir şeymişsin gibi yetişkinlerin karşısında hep gülünç duruma düşmek… Ama ben bu sırrı öğreneceğim, hissediyorum, çok kısa zamanda öğreneceğim.” Stefan Zweig, bu kısa romanında, on iki yaşındaki Edgar'ın annesi ile kendisine baştan babacan bir tavırla yaklaşan Baron arasındaki ilişkinin gelişimini kaleme alır. Çifte standart, toplumsal ayrımlar ve sömürülme duygusu çocuğun doğru yolu izlemesine engel olur.

Ben, Allah’ın hikmet sunduğu kulu, Cebrail’i görmüş kişi, ölümsüzlükle kutsanmış, ölümsüzlüğün sırrını bulmuş hâkim, yeryüzündeki en ünlü hekim, peygamberlerin dostu, salih kulların yoldaşı, Lokman Hekim! İşte bu kitapta ölümsüzlüğün sırrını nasıl bulduğumun efsanesini anlatıyorum. Satırların arasına gizli bir hazine saklayarak... Sadece bir kişi için yazıyorum. Evet, sadece bir tek kişi için! Fakat o kişinin vesilesine, bu hazinenin farklı parçaları size de nasip olacak. Kaderinize ne lazımsa onu alacaksınız bu satırlardan!

Yüzer okul Dafne’de öğrenim gören Yakamoz grubu, kendilerini ıssız bir adada bulur. Hiç anlaşamayan bu yedi öğrenci, hiç bilmedikleri adada koca beş gün geçirecektir. Üstelik keşifler yapacak, şifreler çözecek, yiyecek bulacak ve bir hedefe ulaşmaya çalışacaklardır. Ama önce takım olmayı başarmaları gerekmektedir. Yön bulmanın incelikleri nelerdir? Yiyeceklerimiz kısıtlıyken doğada nasıl beslenilir, enerji veren besinler hangileridir? Temiz su kaynaklarına nasıl ulaşılır? Yosunlar ve karınca yuvaları bize neler fısıldar?

Bu eserde, Tahran'ın yoksul mahallelerinden birinde yaşayan Latif'in gezindiği sokaklardan birinde, bir oyuncakçının önünde kocaman bir oyuncak deve vardır: Püsküllü deve. Bu püsküllü deve, Latif'in yoksul yaşamındaki tek avuntusu ve tek dayanağı olur. Ona ulaşmak sahip olmak istese de bu neredeyse imkânsızdır. Bu yüzden düşlerinde oyuncak deve ile arkadaş olur, birlikte gerçekte gidemedikleri yerlere yolculuk ederler.

Düşmanlarının ortaya çıkardığı bir efsanedir Şahmeran. Yarısı yılan, yarısı insan… Yarısı mazlum, yarısı bilge… Yarısı yaralı, yarısı pişman… Dostunun ölümüne neden olduğu, katilinin ölümsüz kıldığı bir gerçek efsanedir! Siz deyin “hayal gücü”, ben diyeyim “insanoğlunun en gerçek yanı”. Dostluk ve husumetin, ihanet ve pişmanlığın çarpıştığı bir dünyada, şimdiye kadar anlatılmamış kimliğiyle karşınıza çıkıyor Şahmeran... Aslında ilk günden biliyor ölümünün kimin elinden olacağını. Ama yine de anlatıyor bildiği her şeyi.

1912 yılının Mart ayında Napoli'deki limanda büyük bir okyanus gemisinden yük boşaltılırken tuhaf bir kaza gerçekleşir. Gazeteler bu kazaya kapsamlı şekilde yer verip fantastik biçimde süslü haberlerle duyururlar olayı. Ancak hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Evine gitmek üzere gemiye binen bir Avrupalı, herkesten saklanmak için yalnızca geceleri güverteye çıkan bir doktorla karşılaşır ve doktorla soylu bir İngiliz kadın arasındaki esrarengiz sırrın ortağı olur.

“Kedi Ağacı’ndan kafama iki tane elma düştü. Kiraz ağacından düşen iki elma! Ben daha ne olduğunu anlayamadan birisi konuşmaya başladı: ‘Gökten iki elma düştü, biri sana, birisi yanındaki köpeğe. Üçüncüsü düşmedi; çünkü o, benim elimde.’ Daha önce hiç görmediğim bir kız, ağacın dalına oturmuş, gülerek bana bakıyordu. Elinde tozlu, kalın ve eski bir defter vardı. Daha doğru düzgün yüzünü bile göremeden ağaçtan atlayıp uzaklaştı. Hergünaç bile peşinden koşamayacak kadar şaşırmış, donup kalmıştı.

“Gözlüklü Çocuk, göz açıp kapayıncaya dek bizi gezegenin iki kutbundan birine getirdi. Etrafımız alabildiğine beyazdı. Kuzey Kutbu olduğunu tahmin ediyordum. Her ne kadar güneş olsa da daha önce böyle bir soğuk gördüğümü hatırlamıyorum. Büyük bir derin dondurucunun içindeydim sanki. Çevremizde bir tane bile görmesek de penguenler gibi birbirimize sokulup ilerliyorduk. Bir yandan da etrafımı izliyordum. Beş ay önce çöl sıcağındaydık, şimdiyse dünyanın en soğuk noktalarından birinde. Üstelik her an dünyanın en büyük kara etoburu kutup ayısıyla burun buruna gelebilirdik.”

“Tıpkı Dünya’mıza benzeyen bir gezegenin üzerindeydim. Yerde toprak, toprak üzerinde bitkiler vardı. Bitkiler olduğuna göre, su ve oksijen de olmalıydı. Bunları, bir saniyeden daha kısa bir sürede kafamdan geçirirken maskelerimize gelen uyarı ile oksijenin varlığını da anlamış olduk. İkimiz de maskelerimizi çıkardık ve yürümeyi yeni öğrenen bir bebek şaşkınlığıyla etrafımızı incelemeye başladık. Kocaman ve bomboş bir gezegenin üzerinde, sadece iki kişiydik. Her şeyi en baştan başlatabilirdik.”

“Kedi Ağacı’ndan kafama iki tane elma düştü. Kiraz ağacından düşen iki elma! Ben daha ne olduğunu anlayamadan birisi konuşmaya başladı: ‘Gökten iki elma düştü, biri sana, birisi yanındaki köpeğe. Üçüncüsü düşmedi; çünkü o, benim elimde.’ Daha önce hiç görmediğim bir kız, ağacın dalına oturmuş, gülerek bana bakıyordu. Elinde tozlu, kalın ve eski bir defter vardı. Daha doğru düzgün yüzünü bile göremeden ağaçtan atlayıp uzaklaştı. Hergünaç bile peşinden koşamayacak kadar şaşırmış, donup kalmıştı.

Leonid Fomin, ilk defa Sovyetler Birliği’nde basılan bu derleme ve uyarlama çalışmasıyla bambaşka bir anlayış ve ruhta yazılmış, eğitici, öğretici ve yapıcı nitelikteki bilim kurgu hikayelerinden bir demet sunmaktadır. Gerek batılı gerek Sovyet yazarları tarafından yazılmış uzay öykülerinden oluşan Dördüncü Güneş, öğretici, yarınlara bakış açısını genişletici, insan sevgisini ve hatta bunun ötesinde diğer gezegenlerin canlılarına da yönelecek bir doğa sevgisini derinleştirici bir nitelik taşımaktadır.