Risultati di "ลักษณวดี" in Tutte le categorie

การแยกและการรวมกันของสองอาณาจักรเป็นการวัดอำนาจแห่ง "ฟาโรห์" เคยกล่าวกันว่าหากทุตโมซิสที่หนึ่ง ยังมิด่วนเสด็จไปเฝ้าเทพบิดร อาณาจักรธีบิส "อาจจะ" รวมเป็นหนึ่งเดียว บัดนี้กาลล่วงเลย อาณาจักร "ธีบิสบน" กลับมีช่องว่าง ขณะที่ "ธีบิสล่าง" กล่าวกันว่า "งูเห่าแห่งทะเลทราย" ทรงพิษร้ายมหาศาล พระอารมณ์ฟาโรห์ประดุจวายุในทะเลทราย ฟ้าแจ่มใส อยู่ดีๆ แท้ๆ พายุจะละลิ่วล่อง นำความพินาศมาให้ หลังจากนั้นจะระเรื่อย ชื่นฉ่ำ

"สายใจ" บันทึกเรื่องราวของหญิงสาวสองนาง "สุชาดา สุขุมาลย์" กับชีวิตโยงใยกับชาติตระกูลสูงส่ง ซึ่งต้องพบกับอาการ "จมไม่ลง" ของบิดามารดา… ของเก่าซึ่งบอกเล่าความเป็นมาของตระกูล "วรทัศน์" ชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกขายออกไปเพื่อรักษาหน้า รักษาเกียรติ…ขาย ขายและ…ขาย จนคิดว่าลูกสาวสองคนก็น่าจะเหมือน "ของอย่างหนึ่ง" และก็น่าจะ "ขายได้" และน่าจะ "ราคาดี" เสียอีกด้วย หากธาตุทะนงก็ยังคงดำรงในเผ่าพันธ์ "ชาติเสือ" เธอจึงเลือกรักษาเกียรติไว้ด้วยการ "ไม่ขายตัว-ไม่ขายใจ" แม้จะมีคำกล่าวราวกับจะมองทะลุหัวใจมนุษย์ด้วยกันว่า…เงิน เกียรติยศ หน้าตา ดูจะเป็นสิ่งล่อใจสำคัญให้มนุษย์ลืมความทะนงตัวโดยสิ้นเชิง…ก็ตาม

ความพินาศของเผ่าพันธุ์นาคา น่าจะเป็นความพอใจของครุฑา

หาก 'ท่านสดายุ' โอรสในพญาเวนไตย เจ้าแห่งครุฑ ดูจะไม่ชอบพระทัยนัก

'แล้วครุฑไม่เคยพินาศด้วยนาคาหรือ?'

ความรักครั้งหนึ่งประทับแน่น ความรักครั้งนั้นตราตรึงมิลืม

… ด้วยรัก จิตรัก นำสงบ ด้วยรัก จิตพบ ความอ่อนหวาน

ด้วยรัก จิตฉาย แต่ความงาม ด้วยรัก จิตวาง เดโชลง…

'รัก' ทำให้ทุกสรรพสิ่ง กลับกลาย… งดงาม

รัศมีจันทร์…ผู้หญิงคนหนึ่งหรือเทพเจ้าอย่างเขากล่าวขวัญกันหนอ ถ้าเธอเป็นมนุษย์…ทำไมกำหนดความเป็นความตายให้แก่มนุษย์ด้วยกันได้ และที่สำคัญ ผู้หญิงคนนี้ทรงอำนาจเพราะกุมความลับเกี่ยวกับขุมทรัพย์ไว้

ทั้งปักษาและนาคินทร์! ตำนานแห่งสองเทพ นาคา-ครุฑา และเธอผู้นั้น… มุกลินลวา ความรักยิ่งใหญ่แห่งเทวา แลมนุษย์ ล้วนมิแผกกัน บัดนี้ แม้น พญามาร ก็เป็นเฉกนั้น 'มัน' หักด่านทุกด่านได้ดังใจ

มือหนึ่งของเธอกำอังค์ที่ห้อยคอ สัญลักษณ์แห่งความเป็นอมตะ อีกมือกำดอกไม้แห่งชีวิต ทุกอย่างอยู่ในกำมือเธอทั้งสิ้น หากบัดนี้ เธอต้องวางใจในทาเอ็ม กฎข้อแรกแห่งความรัก "ถ้าเจ้าไม่วางหัวใจกับรัก เจ้าจะวางหัวใจไว้ที่ใดได้อีก

การแยกและการรวมกันของสองอาณาจักรเป็นการวัดอำนาจแห่ง "ฟาโรห์" เคยกล่าวกันว่าหากทุตโมซิสที่หนึ่ง ยังมิด่วนเสด็จไปเฝ้าเทพบิดร อาณาจักรธีบิส "อาจจะ" รวมเป็นหนึ่งเดียว… บัดนี้กาลล่วงเลย อาณาจักร "ธีบิสบน" กลับมีช่องว่าง ขณะที่ "ธีบิสล่าง" กล่าวกันว่า "งูเห่าแห่งทะเลทราย" ทรงพิษร้ายมหาศาล พระอารมณ์ฟาโรห์ประดุจวายุในทะเลทราย ฟ้าแจ่มใส อยู่ดีๆ แท้ๆ พายุจะละลิ่วล่อง นำความพินาศมาให้ หลังจากนั้นจะระเรื่อย ชื่นฉ่ำ… เมมโนฟิส เป็นดังนั้น

"เจ้าหญิงศาสวัตรา" ซึ่งดำรงพระยศเป็น "อัครราชกุมารี" แห่งศิขิน มีพระนาม มีพระอนุชานาม "เจ้าชายศิขรินทร์" ทั้งสองพระองค์ประทับ ณ คันธามาส ณ หมู่บ้านเล็กๆ ที่ราบสูง ริมภูเขา บัดนี้ต้องส่งพระธิดาองค์โต

สำหรับ "นุช" ยาวเยาว์วัย ไม่ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ เธอจะนึกถึง "พี่ตุ่ม" ตลอดเวลา อกของเขาเป็นที่รองซับน้ำตาทุกครั้ง อ้อมแขนของเขาเป็นประดุจปราการอันมั่นคง และคำปลอบประโลมของเขาประดุจน้ำทิพย์สำหรับเธอ จนกระทั่ง… วันหนึ่ง เธอได้ประจักษ์ถึงความขมขื่นอันสุดประมาณ ซึ่งทำให้เธอเป็นคนไม่ยอมหลั่งน้ำตากับผู้ใดอีก นอกจากกลืนให้ไหลย้อนกลับเข้าไปท่วมท้นอยู่ภายใน ทั้งที่ใบหน้ายังฝืนยิ้ม วันที่นุชรู้ว่า พี่ตุ่มรักนุช และยังรักอยู่คนเดียว… หากพี่ตุ่มเป็นมากกว่านั้นกับ "หนูอ้น" เพื่อนที่รักนุช

เธอ… มิใช่สายน้ำ แต่เธอเย็นฉ่ำชื่นหวาน