Czy my musimy tutaj coś dodawać? Jeszcze raz: CZY MUSIMY TUTAJ COŚ DODAWAĆ?!

Sport, który uprawiamy w ostatnim czasie jeszcze bardziej ochoczo, niż kiedykolwiek wcześniej; pasja, która przyrosła do nas jak tuja na RODOS; hobby silniejsze od wędkarstwa. Czyli gonienie własnego ogona, dawanie z siebie wszystkiego, żeby na koniec dnia zobaczyć 0% na czole lub (jak ktoś woli taką poprawną nomenklaturę) praca ponad stan. Zwał jak zwał.

Choć odcinek o kręceniu się w kółko już był, to jest to nasz podcast, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żebyście mogli posłuchać kolejnych opowieści o nadproduktywności. Bawcie się dobrze (my się bawiłyśmy), zróbcie sobie kakałko i odpocznijcie.

Ten odcinek jest szczególny - nigdy nie czułyśmy się tak awkward jak podczas nagrywania. Dlaczego? Ano dlatego, że przyjaźń jest czymś dla nas tak naturalnym, jak gdybyśmy mówiły o konieczności picia, żeby przeżyć.

Przyjaźnie nie są proste. I nie są też tylko przyjemne. Ich puenta jest natomiast prosta - być sobie wsparciem i dawać motywacje.

Czy mogą trwać całe życie? Tak! A czy mogą być tylko przez jakiś okres czasu? Oczywiście. Całe życie toczymy zmiany i niekoniecznie każdy za nami nadąży.

To odcinek, w którym skupiamy się na nas. I jest fajnie.

Kiedy wieczór zmienia się w świt, ktoś dobija się do mych drzwi - nostalgia.

Czy jest coś bardziej kojącego niż jesienny wieczór z herbatą i nostalgicznymi myślami? Odpowiedź brzmi: tak. Czy mimo to nadal topimy się w myślach o przeszłości? Naturalnie.

Stawiamy jednak tezę na przekór powszechnym opiniom - nostalgia może być dobra. Bo komu nie pojawia się uśmiech na twarzy na myśl o pierogach z kapustą w wigilijny wieczór?

Drodzy Dorośli, porozmawiajmy o nostalgii - czyli pokrzepieniu serca, gdy sprawy idą źle i trzeba wyprodukować endorfiny szybciej, niż przewiduje zdrowy rozsądek.

V i W.