Debunked: Wat zegt de Bijbel echt over de ‘Opname?
De term opname wordt vaak gebruikt binnen het christendom als het moment waarop gelovigen plotseling van de aarde verdwijnen en naar de hemel worden gebracht. Maar… staat dit eigenlijk zo in de grondtekst van de Bijbel?
In deze aflevering duiken we dieper in Matteüs 24 en Lucas 17 en onderzoeken we de Hebreeuwse en Bijbelse context achter woorden zoals “aangenomen worden”. Veel mensen lezen deze verzen als bewijs voor een opname, maar wanneer we kijken naar de oorspronkelijke betekenis en historische context, zien we een ander beeld ontstaan.
In de grondtekst verwijst het woord dat vaak vertaald wordt als “aangenomen” niet naar een liefdevol wegnemen naar de hemel, maar kan het juist duiden op weggerukt of weggevoerd worden, vaak in de context van oordeel. Yehoshua (Jezus) verwijst hierbij naar gebeurtenissen die verbonden zijn met oordeel en verdrukking, vergelijkbaar met hoe mensen in die tijd werden weggevoerd door overheersende machten.
In Lucas 17 wordt deze uitleg nog duidelijker wanneer Yehoshua (Jezus) spreekt over waar de arenden zich verzamelen, een krachtig beeld dat in de Bijbelse en historische context verbonden is met oordeel en verwoesting. Tegelijk laat de Schrift zien dat de Yahu ruimte maakt voor bescherming en ontvluchting van Zijn volk. Zoals geschreven staat in Markus 13:20, worden dagen ingekort ter wille van de uitverkorenen, zodat er een overblijfsel kan blijven bestaan.
In deze aflevering bespreken we:
✨ Wat hermeneutiek ons leert over profetische teksten
✨ De oorspronkelijke betekenis van opname = “aangenomen worden”
✨ Het verschil tussen populaire theologie en Bijbelse context
✨ Wat Yeshua werkelijk bedoelde in Matteüs 24
✨ Hoop, bescherming en het plan van de Eeuwige( Yahu) te midden van verdrukking
📖 Bijbelteksten die in deze aflevering worden besproken: