Hiç düşündünüz mü?
“Benim bu sözü söylemeye hakkım var mı?”
“Benim bu davranışı sergilemem doğru mu?”
Bu soruları sormadan yaşadığımız her ilişki, yavaş yavaş değerini kaybeder.
Bir ilişkide sınırları bilmek, karşındakinin duygusuna saygı duymak, onun alanına müdahale etmemek olgunluğun bir göstergesidir.
Çünkü sevgiyi sürdüren şey, dayatmalar değil, anlayıştır.
Eğer attığımız adımlarda, söylediğimiz sözlerde gerçekten empatiyi merkez alırsak;
birbirimizi kaybetmek yerine birbirimize daha çok bağlanırız.
Kırmak yerine iyileştiririz.
Uzaklaştırmak yerine yaklaştırırız.
Ve belki de o zaman, hayatın sonunda “neden yalnızım?” diye sormak zorunda kalmayız.
Yanımızda olanlar, mecburiyetten değil, isteyerek yanımızda olur.
Çünkü kimse zorbalığın, yargının, küçümsemenin yanında kalmaz.
Ama herkes, anlaşıldığı yerde kalmak ister.
Sessizliğe kulak verin.
Her sessiz insanın ardında bir hikâye, bir kırgınlık, bir sabır vardır.
Ve unutmayın: Ne mutlu sınırlarını bilene.
Ne mutlu, empatiyle hareket edene.
Ne mutlu, sevgisini saygıyla sunabilene.
💬Sizin kendinizi hiç susmak zorunda hissettiğiniz ama sonradan çok büyük pişman olduğunuz bir durum oldu mu hayatınızda? Size göre sessizlik nedir? Yorumlarda buluşalım.
Daha uzun halini YouTube hesabımdan izleyebilirsiniz dilerseniz 🌊🐢✨
#psikoloji #sınırlar #empati #empathy #boundaries #sağlıklıilişki #terapi #bağlanma #bağlanmastilleri #güven #güvenlibağlanma #güvensizbağlanma #kaçınganbağlanma #kaygılıbağlanma #ilişkiler #iletişim #kaygı #kişilik #benlik #travma #çocukluk #büyüme #ebeveyn #depresyon #mentalsağlık #ruhsağlığı #çiftterapisi #aileterapisi #klinikpsikologbahardeniz