Czy z momentów zwątpienia, zatrzymania czy swego rodzaju kryzysu twórczego może wypłynąć coś dobrego? Moim zdaniem tak. Myślę, że może to być czas bardzo potrzebny, w którym przypomnisz sobie ile jeszcze masz do powiedzenia, ile masz w sobie historii, które czekają na opowiedzenie. Jest w Tobie piękno, którym możesz się dzielisz ze światem.

Istnieją sposoby dostępne praktycznie na wyciągnięcie Twojej ręki, po które możesz sięgnąć w każdej chwili, by o siebie zadbać. Dzięki temu będziesz dla siebie wsparciem, niezależnie od dotykających Cię różnych okoliczności. Posłuchaj i zaopiekuj się sobą, by móc opiekować się innymi.

Gdy mamy oddać komuś kontrolę, poczucie naszej sprawczości, ciężko jest to wykonać, prawda? Trudno jest nie mieć na coś wpływu, choćby w najmniejszym stopniu. Z czego to może wynikać? Parzę dla nas dobrą kawę i czekam na Twoją obecność i refleksje.

Zapraszam Cię na odcinek Emocjonalnych rozmów, do którego zaprosiłam Anię, z historią bardzo ciężkiej choroby i trudnych doświadczeń życiowych. Ania to osoba, która pokazuje swoim życiem, że zawsze jest nadzieja, że nigdy nie jest za późno, by próbować pokochać siebie i zrozumieć swoje emocje. Aniu, dziękuje jeszcze raz za przemiłą rozmowę. IG Ani: https://www.instagram.com/anna.jablk/ p.s. Pierwsza rozmowa nagrywana na odległość i kwestie techniczne trochę mnie pokonały, dlatego jakość dźwięku ze strony rozmówczyni nie jest najlepszej jakości. Mimo wszystko mam nadzieję, że wysłuchasz i weźmiesz z tej rozmowy dobro dla siebie.

Okres letni to czas wakacji. Jest to także moment, w którym możemy czuć, z różnych stron, presję na urlopy, wyjazdy czy wycieczki. Czy jest możliwe spędzić ten czas bez uczucia przymusu, swobodnie i po swojemu?

Zapewne wiesz co jest dla Ciebie najważniejsze w życiu, w relacjach, dla Ciebie samej. Ale czy, na co dzień, poświęcasz tym obszarom, tyle czasu i przestrzeni, której potrzebujesz? Czy idziesz za podszeptem serca i duszy, która zawsze chce dla Ciebie dobrze? Która wysyła Ci sygnały?

Co powiedziałabyś młodszej sobie? Jak myślisz, co powiedziałaby Ci Twoja młodsza wersja? Zauważ, usłysz i zaopiekuj się swoim wewnętrznym dzieckiem.

Specjalne życzenia, od i dla wyjątkowej osoby oraz o tym dlaczego teraz bardzo doceniam fakt, że moja mama „walczyła” ze mną o to, bym nosiła czapkę.