‘Als Zijn volk niet aan Zijn hoge normen kan voldoen… dan verandert Hij Zijn volk.’ In de dagen van Jeremia belooft God een nieuw verbond, een werk van innerlijke herschepping. ‘Deze drinkbeker is het nieuwe testament in Mijn bloed.’ Hij schrijft Zijn wet in harten en laat Zich kennen in liefdevolle nabijheid. Door genade kennen wij de Koning – en Hij kent ons bij name. Dat geheim draagt ons vandaag.

‘Zo zal het onder u niet zijn.’ In een wereld die leeft voor eer en aanzien, roept Jezus Zijn volgelingen tot een andere weg. ‘De weg omhoog is de weg omlaag.’ Grootheid ligt in dienen, niet in gediend worden. Hij Zelf ‘heeft Zichzelf ontledigd… en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood.’ Hoor dit woord van ongemakkelijke genade en laat je leven niet door de cultuur, maar door Hem gestempeld worden.

‘Wees in geen ding bezorgd.’ Wat ons dreigt te verstikken, wordt hier tegengesproken. Het antigif is ‘gebed en dankzegging’. Hoe gemakkelijk is het om te piekeren, en hoe bevrijdend om te bidden: ‘Wilt U dit voor me regelen?’ De hemelse Vader antwoordt: ‘Ik heb het onder controle. Vertrouw Me maar.’ De belofte houdt stand: ‘De Heere zal voorzien.’ Laat de vrede van God een vaste burcht voor je hart zijn.

‘En mor niet, zoals ook sommigen van hen gemord hebben.’ Nauwelijks waren zij op weg, of Israël verlangde terug naar Egypte en zei: ‘Wij zien helemaal niets dan dit manna.’ Wat eens ‘een schitterend bewijs van Zijn liefde’ was, werd aanleiding tot klagen. Gemopper lijkt klein, maar het verraadt ondankbaarheid. Het kruis ligt achter je, de hemel vóór je en de Geest woont in je. Wat voedt vandaag je hart: klacht of dankbaarheid?

‘Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst.’ In dat lied klonk de overtuiging van een leven dat was ‘vrijgekocht door Zijn bloed’. Christus ‘kocht ons voor God’, opdat wij Hem zouden dienen, hier en in de eeuwigheid. Zelfs wanneer het pad door verdrukking of dood voert, blijft dit waar: ‘Onze aanbidding komt God toe.’ Wat betekent het vandaag om, vrijgekocht, aan Zijn hand te gaan?

‘Ongehoorzaam aan hun ouders,’ tweemaal noemt Paulus dit als teken van verval. Maar waar God herleving schenkt, daar bloeit ook ‘praktische godzaligheid’ en onderwerpen kinderen zich aan hun ouders. ‘Kinderen zijn het eigendom van de HEERE.’ Zij behoren Hem toe, zijn zondig van nature en hebben Zijn wet en genade nodig. ‘Onze kinderen kunnen alleen door genade worden gered.’ Wat vraagt dit van onze opvoeding en gemeenten met het oog op de volgende generatie?

‘U bent de Christus.’ Op de weg naar Caesarea Filippi spreekt Petrus uit wat hem door de Vader is geopenbaard. Niet eigen inzicht, maar Gods genadige onthulling brengt hem tot deze belijdenis. ‘De gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen.’ Zo leert ook ons hart belijden dat Jezus de Messias is. Wat blijft er anders over dan nederige dankbaarheid voor een geloof dat wij niet zelf hebben voortgebracht?

‘Hoe kan een heilige God wonen bij een zondig volk?’ ‘Vanwege hun zonde verdienden de Israëlieten de dood, maar God gaf genadig deze bok die in hun plaats moest sterven.’ Het bloed werd gesprenkeld, de andere bok weggestuurd, en de schuld werd gedragen door een ander. ‘Elk offer wees heen naar het volmaakte offer dat Christus zou brengen.’ ‘Wij hebben vrijmoedigheid om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus.’ Ons vertrouwen rust op het leven en de dood van een Ander.