Ik deel over het gemis aan echte verbinding in mijn leven als muzikant. Over hoe de weg naar levende muziek eigenlijk nooit écht over muziek gaat, maar over de bereidheid om jezelf te ontmoeten, in het proces en in de ander.

En ik besef steeds meer: in Human Design gebeurt exact hetzelfde.

Het systeem is krachtig, maar de meeste mensen gebruiken het om zich te beschermen tegen precies datgene waar het toegang toe kan geven: echte nabijheid. "Communion," noemde Ra Uru Hu dat.

Mensen willen hun design snappen — niet ervaren. Ze willen “de juiste strategie," maar geen innerlijk werk. Geen vertraging. Geen confrontatie met wat echt is. Want dat komt te dichtbij.

En dus zeg ik: ik wil het anders.

Ik wil gids zijn zoals ik ooit muzikant was: niet om te presteren, maar om te verbinden. Niet om het “goed” te doen, maar om waarachtig te zijn. Ook als dat niet comfortabel is. Ook als dat te dichtbij komt.

—

Leer meer over mijn werk & ontdek hoe je met mij kan werken: ⁠⁠⁠klik hier →⁠⁠⁠

Vond je deze episode waardevol? Steun mijn werk via ⁠⁠Buy Me A Coffee →⁠

In deze aflevering kom ik tot een besluit van deze podcast en keer ik terug naar het fundament van Human Design: Strategie en Autoriteit. Ik deelde al eerder tweemaal hierover en dit wordt dus deel 3, over het punt waarop je Design overstijgt en Human Design lekker mag gaan loslaten.

* De Instagrampost waar ik naar refereer: klik hier om te bekijken →

—

Leer meer over mijn werk & ontdek hoe je met mij kan werken: ⁠⁠klik hier →⁠⁠

Vond je deze episode waardevol? Steun mijn werk via ⁠Buy Me A Coffee →⁠

In deze aflevering wil ik verder gaan op wat ik de vorige aflevering heb uiteengezet, want die aflevering komt met een belangrijke vraag: hoe dan? En die wil ik graag proberen beantwoorden, of althans, een begin maken van een reis die je eigenlijk zou moeten aangaan, i.p.v. Human Design als bestemming te zien.

—

Leer meer over mijn werk & ontdek hoe je met mij kan werken: ⁠⁠klik hier →⁠⁠

Vond je deze episode waardevol? Steun mijn werk via ⁠Buy Me A Coffee →⁠