Waar was jij op 12/04/2026? Een moment in de wielergeschiedenis dat we niet snel zullen vergeten. Wout Van Aert klopt de, tot zover onklopbare, Pogacar mano a mano op de piste in Roubaix. Een droom die voor vele wielersupporters werkelijkheid werd. Droom vervalt al snel in herinnering. Op deze regenachtige zaterdagochtend recupereren we van een verrassende Brabantse pijl en enkele katers. Denken aan wat nog komen zal, is wat ons recht houdt. Er komt altijd nieuwe koers.

Zondag is het weer zover: de Hoogmis van het wielrennen. Het peloton trekt naar het Mekka van de koers, de Vlaamse Ardennen, voor wat zonder twijfel één van de mooiste dagen van het jaar wordt. De Ronde van Vlaanderen staat op het programma en alles wijst op een titanengevecht.

Alle grootheden tekenen present. Wout van Aert, Mathieu van der Poel, Tadej Pogačar… en ja, ook God himself: Remco Evenepoel. De kasseien liggen klaar, de hellingen wachten, de pintjes staan koud en de koers belooft vuurwerk van start tot finish.

Een nieuw wielerjaar, maar op de Toscaanse grindwegen klonk vandaag opnieuw hetzelfde refrein.

Strade Bianche kreeg opnieuw een vertrouwd scenario: wachten op het moment dat ene Tadej Pogacar, u misschien wel bekend, zijn duivels ontbond. En toen dat moment kwam – op de Monte Sante Marie, met nog meer dan 78 kilometer te gaan – was de koers eigenlijk al beslist.

De wereldkampioen deed wat alleen hij lijkt te kunnen: solo vertrekken, de rest laten spartelen in het stof en vervolgens onbedreigd naar Siena rijden. Resultaat? Een vierde overwinning in Strade Bianche en daarmee alleen recordhouder.

Achter hem kleurde het podium jong en fris. De 19-jarige Paul Seixas reed een indrukwekkende koers en werd knap tweede, terwijl Isaac del Toro het podium vervolledigde.