Vooruitgang is geen versnelling en geen prestatie.
Deze laatste aflevering reflecteert op groei als richting — verdergaan door twijfel en weerstand, zonder te verliezen wat ons menselijk maakt.

Progress is not acceleration or achievement.
This final episode reflects on growth as direction — moving forward through doubt and resistance, without losing what makes us human.

Zigana brengt uitsluiting, veerkracht en menselijkheid samen.
Deze aflevering introduceert Zigana als kompas: geen succesmodel, maar een manier om richting en menselijkheid te bewaren wanneer druk betekenis vervormt.

Zigana brings exclusion, resilience, and humanity together.
This episode introduces Zigana as a compass: not a model for success, but a way to remain grounded, human, and oriented when pressure distorts meaning.

Menselijkheid is geen houding en geen zacht ideaal.
Deze aflevering reflecteert op aanwezigheid onder druk — op gezien worden, blijven, en kiezen voor verbinding wanneer efficiëntie het overneemt.

Humanity is not an attitude or a soft ideal.
This episode reflects on presence under pressure — on being seen, staying, and choosing connection when efficiency and speed take over.

Veerkracht wordt vaak verward met kracht.
Deze aflevering verkent wat overblijft wanneer kracht verdwenen is — en hoe menselijk blijven zelf een vorm van volhouden wordt.

Resilience is often mistaken for strength.
This episode explores what remains when strength is gone — and how staying human becomes an act of endurance.