Hector Berlioz (1803-1869) is in de Franse toonkunst een bijzondere eenling, een componist zo origineel, dat de Fransen er nog steeds een beetje moeite mee hebben. Hij werd veel bekender in Duitsland en Engeland dan in het wat stijve en academische Frankrijk. Berlioz was in veel opzichten een kind van de jaren twintig en dertig van de negentiende eeuw, toen restauratie en revolutie hand in hand leken te gaan. Het was de tijd van de burgerkoning Louis Philippe, maar ook van schrijvers als Victor Hugo, Gérard de Nerval en Alfred de Musset. Bovendien was Berlioz een grote fan van Shakespeare.

Meesterwerken als de Symphonie fantastique, de liederencyclus Nuits d’été en de dramatische legende La Damnation de Faust behoren tot het beste dat er vóór Debussy in Frankrijk is geschreven. Met de Grand Opéra Les Troyens paste Berlioz zich wonderwel aan de smaak van het Tweede Keizerrijk van Napoleon III aan. Hector Berlioz was ook een briljant chroniqueur van het Franse muziekleven tussen de val van Napoleon I en de opkomst van Napoleon III. In dit hoorcollege behandelt Leo Samama de wereld, de muziek en de geschriften van deze wonderbaarlijke figuur, geïllustreerd met talrijke muzikale voorbeelden.

Download de bijlage bij het hoorcollege Berlioz.

Dit college is tot stand gekomen i.s.m. Studium Generale Universiteit Leiden.

Inhoudsopgave

H1. Berlioz tussen het Premier en Second Empire

H2. De eerste muzikale stappen van Berlioz

H3. De Symphonie Fantastique

H4. De Symphonie Fantastique en het vervolg Lelio, ou le retour à la vie

H5. Een loopbaan tussen burgerij en adel

H6. Terug naar Shakespeare

H7. Les nuits d’été

H8. Faust

H9. Les Troyens